oprowadzanie z przewodnikami mużakowskimi
Park mużakowski
Park Mużakowski, położony na granicy Polski i Niemiec jest największym parkiem w stylu angielskim w Europie Centralnej. Zajmuje imponującą powierzchnię ponad 700 hektarów, z czego 500 znajduje się po stronie polskiej. To miejsce, w którym przyroda, sztuka i romantyczna historia jego twórcy spajają się w spójną opowieść – idealną na rowerowe wyprawy, piesze spacery i kontemplacje na łonie natury.
Park został założony w XIX wieku przez księcia Hermanna von Pücklera-Muskau – podróżnika, pisarza, ekscentryka i ogrodnika z pasji. To właśnie jego niezwykła osobowość ukształtowała charakter tego miejsca. Inspirowany krajobrazami Anglii, egzotycznymi roślinami i dalekimi podróżami stworzył park, który miał być wyrazem jego miłości do natury, sztuki… i kobiet.
Spacerując po parku, można poczuć się jak bohater romantycznej powieści – ukryte alejki, rozległe łąki, zabytkowe mosty i punkty widokowe zapraszają do kontemplacji i odpoczynku. Liczne ścieżki oplatają cały teren, umożliwiając odkrywanie jego uroków na wiele sposobów – zarówno podczas leniwej przechadzki, jak i dynamicznej wycieczki rowerowej. Dzięki przemyślanemu układowi tras można oglądać swoistą galerię krajobrazów i obejść najważniejsze atrakcje parku nie przechodząc dwa razy tą samą ścieżką.
Każdy zakątek opowiada osobną historię. Bijące serce, które można wciąż usłyszeć na jednej ze ścieżek, legendarne miejsce spotkań dawnych pogan, średniowieczny zamek, który nigdy nie powstał, ananasy i wielbłądy. Nie może też zabraknąć historii Łużyckiego Casanovy i licznych kobiecych imion utrwalonych w nazwach ścieżek i miejsc. Cały Park jest wyrazem geniuszu, dla niektórych, szaleństwa dla innych. Twórca przez 30 lat stworzył swój świat idealny, stąd też w Parku można znaleźć „Koniec świata”. Park rekreacyjny z ogrodami, pleasure grond i park właściwy, który choć dla niewtajemniczonych przypomina las, nie jest dziełem przypadku. Wszystko to połączone w jedną całość dziesiątkami osi widokowych i ramowanych krajobrazów. Park Mużakowski to nie tylko zabytek wpisany na Listę światowego dziedzictwa UNESCO – to przestrzeń, która wciąż żyje i inspiruje. To miejsce, gdzie krajobraz staje się poezją, a spacer – opowieścią o marzeniach, miłości i pięknie, które nie przemija, ale zmienia się w zależności od pory dnia, roku i pogody.
ścieżka geoturystyczna "dawna kopalnia babina"
Ścieżka geoturystyczna „Dawna Kopalnia Babina” przebiega między miejscowościami Łęknica- Nowe Czaple, po terenie dawnej, podziemnej i odkrywkowej eksploatacji węgla brunatnego i iłów ceramicznych wydobywanych tu w latach 1920 – 1973.
Na trasie ścieżki pieszo – rowerowej, o długości około 15 kilometrów, obok tablic informacyjnych w języku polskim, niemieckim i angielskim umieszczonych przy stanowiskach geoturstycznych znajdują się też podesty widokowe, wiaty turystyczne oraz kładki i schodki umożliwiające bezpieczne dojście do wyrobisk.
Unikatowe w skali kraju atrakcje geościeżki to m. in :
– kolorowe zbiorniki pokopalniane z kwaśnymi wodami,
– zapadliska terenu / rowy zapadliskowe tzw. gisery,
– skarpy składowisk skał nadkładu tworzące „księżycowy” krajobraz
– największy zbiornik „ Afryka” z Grzbietem Słonia,
– odsłonięcia pokładów i wychodnie węgli brunatnych,
– źródło mineralizowanych wód z wytrącającym się żelazisto – manganowym naskorupieniem,
– drewniana wieża widokowa o wysokości 24 metrów.
Ścieżka jest wyjątkowym miejscem dla geologów, przyrodników i turystów.
park rododendronów i azalii w kromlau
Park w Kromlau zawdzięcza swój unikalny charakter nie tylko bujnej roślinności, ale również geologii, która odegrała kluczową rolę w jego kształtowaniu. Centralnym punktem i ikoną tego miejsca jest Rakotzbrücke, powszechnie zwany Diabelskim Mostem. Jego unikalna konstrukcja z ciemnych bazaltowych kolumn, ma niezwykły, niemal magiczny urok. Kiedy odbija się w spokojnej tafli jeziora Rakotzsee, tworzy idealny, zamknięty okrąg – co stało się ulubionym motywem na zdjęciach turystów z całego świata.
Oprócz mostu, na terenie parku rozsiane są mniejsze groty i formacje skalne, które sprawiają, że sceneria staje się wręcz mistyczna. Twórcą bazaltowych formacji był Friedrich Herrmann Rötschke, który w XIX wieku zlecił budowę Rakotzbrücke i innych osobliwych „dzieł sztuki” z kamienia. Rötschke, pasjonat dendrologii, zadbał również o bogactwo flory, wprowadzając do parku rzadkie, egzotyczne gatunki drzew oraz liczne odmiany dębów, tworząc spójną i harmonijną całość.
Kolejny ważny rozdział w historii parku rozpoczął się w 1890 roku, gdy hrabia Friedrich Leopold von und zu Egloffstein zainicjował nasadzenia rododendronów i azalii. Okazało się, że wilgotne, torfowe gleby w parku są idealnym środowiskiem dla tych roślin. Uprawa była tak udana, że stała się osobną gałęzią gospodarki, a rośliny z Kromlau trafiały do odbiorców na całym świecie.
Ten park to wyjątkowe miejsce o bogatej historii. Jest idealnym przykładem, jak wizja człowieka, w połączeniu z geologią i naturą, może stworzyć spektakularne miejsce, które przyciąga turystów z całego świata. Najpiękniej prezentuje się wiosną, gdy kwitną rododendrony, zamieniając go w prawdziwe morze kolorów.
park księcia Pücklera w Branitz
Książę Hermann von Pückler wraz z małżonką Lucie jesień swego życia zaczynają w rodowym majątku Pücklera – Branitz. Nie jest to bynajmniej miejsce wymarzonego pobytu, a raczej zesłanie. Po rajskich ogrodach parkowych w Muskau, otoczenie pałacu w Branitz wydaje się Hermanowi pustynią krajobrazową, pozbawioną wszelkiego uroku, przyrodniczej różnorodności. Książę popada w zwątpienie i gdyby nie energia oraz wiara Lucie w możliwość zmian, to nie powstało by arcydzieło Parku Branitz.
W Księciu budzi się geniusz projektanta założeń parkowych i po raz kolejny przystępuje do realizacji swoich pomysłów kompozycyjnych. Zaczyna od zmian pałacowych i jego najbliższego otoczenia, by z czasem przebudowywać dalsze obszary parkowe. Zadanie wydaje się pracą syzyfową. Jak zmienić jałowe, płaskie i nudne tereny w swoje przeciwieństwo? Potrzeba do tego wyobraźni i szaleństwa nieznającego ograniczeń i słów „nie można”. Książę niczym stwórca przekopuje tereny parkowe, tworząc kanały, rzeczki i jeziora, z uzyskanej ziemi wznosi pagórki i góry, a nawet buduje dwie piramidy. Teraz zmieniony krajobraz obsadza drzewami, krzewami i kwiatami. Reszty dokonuje sama przyroda i czas. Książę Pückler ma już piękne krajobrazy, a teraz wykorzystuje geniusz artystów wprowadzając do Parku ich dzieła. Stają rzeźby, małe budowle, terakotowe reliefy Berthela Thorwaldsena i wiele innych dzieł.
Dziś, to połączenie przyrody, sztuki i rzemiosła przemawia za jego twórcę Hermanna von Pückler, zaświadczając o jego twórczym geniuszu. A gdybyś chciał go spotkać, przejdź się parkowymi alejkami, spójrz na miejsce jego pochówku w piramidzie Tumulusie, wejdź do pałacu – wszędzie tam jest! Aby przekonać się o trafności tych słów i Ty drogi podróżniku musisz tutaj przybyć i doświadczyć tego cudu.
park głazów narzutowych w nochten
Park Głazów Narzutowych lub Łużycki Park Znalezisk w Nochten to tysiące unikatowych głazów, przetransportowanych i porzuconych przez lądolód skandynawski, tworzących wyjątkowy ogród. Czkały one „uśpione” przez setki i dziesiątki tysięcy lat, aby po rekultywacji terenów pokopalnianych stworzyć rajską oazę, będąc jednocześnie wzorem dla zagospodarowania zdegradowanych górniczo obszarów.
Ten niezwykły ogród powstał w latach 2000 – 2003, łączy on geologiczną historię z botaniczną różnorodnością. Inspirowany japońską sztuką ogrodową, w której kamień od zawsze zajmował specjalne miejsce w aranżacji. Surowość głazów łagodzi delikatność kwietnych dywanów, m.in. ze 130 gatunków wrzosów i wrzośców. Zbiorniki wodne, wzgórza i dolinki tworzą, inspirowane różnymi ekosystemami, strefy. Każda z nich naśladuje inny krajobraz m.in. wrzosowisko, torfowisko, szczyt górski i step. Wyjątkowym miejscem jest „Mała Skandynawia” gdzie ustawienie głazów, na konturze Skandynawii, odzwierciedla miejsce ich oryginalnego pochodzenia, z którego zostały przetransportowane przez lądolód.
Jest to największy ogród skalny w Europie o powierzchni 20 ha z 7000 głazów narzutowych i ponad 100 000 roślin tworzących razem siedem malowniczych ogrodów tematycznych to idealne miejsce na wycieczkę zarówno dla entuzjastów geologii jak i botaniki. Nie zapomniano również o najmłodszych i dla nich przygotowano Pustynny Plac Zabaw, Wodny Plac Zabaw oraz Bosą Ścieżkę Geologiczną.
